The Watchdog That Didnt Bark - 9780231158183

tej obszernej, wnikliwej sekcji zwłok Dean Starkman obnaża krytyczne niedociągnięcia, które złagodziły relacje w prasie biznesowej w epoce kredytów hipotecznych i w latach poprzedzających załamanie finansowe w 2008 r. Umiejscawia korzenie problemu w pochodzeniu wiadomości biznesowych jako usługa przesyłania komunikatów rynkowych dla inwestorów na początku XX wieku. Tej zależnej od dostępu odmianie dziennikarstwa wkrótce przeciwstawiła się wielka, zakrojona na szeroką skalę praca zbieraczy brudów. Napędzane innowacjami Bernarda Kilgore’a, wielkiego powojennego redaktora „Wall Street Journal”, te dwa gatunki połączyły się, gdy w latach sześćdziesiątych amerykańskie organizacje informacyjne głównego nurtu zinstytucjonalizowały zbieranie brudów, tworząc potężnego strażnika interesu publicznego. Jednak wraz z nadejściem ery kredytów hipotecznych głębokie zmiany kulturowe i strukturalne – niektóre nieuniknione, a niektóre spowodowane przez siebie – osłabiły apetyt dziennikarstwa na jego rolę stróża. Rezultatem było ogłuszające milczenie na temat korupcji systemowej w branży finansowej. Niestety, milczenie to pogłębiło się jeszcze bardziej, gdy szaleństwo kredytów hipotecznych osiągnęło straszliwe apogeum w latach 2004–2006. Starkman formułuje swoją analizę w oparciu o szeroki argument dotyczący samego dziennikarstwa, dzieląc zawód na dwa konkurencyjne podejścia – raportowanie dostępu i raportowanie odpowiedzialności – które opierają się na z całkowicie różnych źródeł i tworzą radykalnie odmienne reprezentacje rzeczywistości. Jak wyjaśnia Starkman, w latach 90. dziennikarstwo dostępowe zdominowało reportaż biznesowy i nazwał ten proces CNBCizacją, a zamiast badać ryzykowne, a nawet korupcyjne zachowania przedsiębiorstw, reporterzy głównego nurtu skupili się na profilowaniu kadry kierowniczej i informowaniu inwestorów. Starkman kończy krytyką ideologii wiadomości cyfrowych i wpływów korporacji, które grożą dalszym osłabieniem sprawozdawczości śledczej, i pokazuje, jak relacje finansowe i dziennikarstwo jako całość mogą odzyskać swój blask.