The Performative Nature and Function of Isaiah 40-55 - 9780567025821

Wśród filozofów lingwistyki teoria aktów mowy zwróciła uwagę na fakt, że wypowiedzenie zdania nie tylko przekazuje informację, ale może również wiązać się z wykonaniem czynności. Koncepcja działania komunikacyjnego zapewnia dodatkowe narzędzia procesowi egzegetycznemu, ponieważ wskazuje interpretatorowi poza założenie, że użycie języka służy jedynie celom opisowym. Język może mieć także wymiar performatywny i angażujący samego siebie. Pomimo ich wyraźnego znaczenia hermeneutycznego, pojęcia wyrażone w teorii aktów mowy były generalnie zaniedbywane przez interpretatorów biblijnych. Nieliczni, którzy zastosowali teorię aktów mowy do ST, zazwyczaj poddają tę dyscyplinę eklektycznemu typowi krytyki literackiej/retorycznej. Jednakże takie podejście zwykle lekceważy odrębne pojęcia wyrażane przez teoretyków. W niniejszej rozprawie przedstawiono podstawowe koncepcje filozoficzne teorii aktów mowy w celu ich trafnej implementacji wraz z innymi narzędziami interpretacyjnymi. Powyższa analiza prowadzi do zastosowania tych pojęć do Izajasza 41:21-29, 49:1-6, 50:4-10 i 52:13-53:12. Te cztery sekcje w zawiły sposób funkcjonują w ramach ogólnej proroczej strategii rozdziałów 40-55: wezwania do powrotu lub zwrócenia się do Jahwe. Sposób, w jaki te rozdziały opisują naturę tego powrotu, polega na tym, że czytelnik ma porzucić grzech, uznać i wyznać Jahwe jako jedynego Boga. Pierwszy fragment przedstawia podstawowe zagadnienia rozdziałów 40-48, a zwłaszcza wyzwolenie Jakuba-Izraela z Babilonu poprzez akt illokucyjny Jahwe Cyrusa. Ostatnie trzy fragmenty przedstawiają motyw przewodni „Służba” przewijający się przez wszystkie rozdziały i błagają czytelnika, aby poprzez własne zaangażowanie przyjął rolę sługi Jahwe.