Uncertainty in Post-Reformation Catholicism - 9780190694098

Niepewność w katolicyzmie poreformacyjnym dostarcza historycznego opisu wczesnego nowożytnego probabilizmu i jego implikacji teologicznych, intelektualnych i kulturowych. Prawdopodobieństwo, które rozwinęło się w drugiej połowie XVI wieku, stanowiło znaczącą i kontrowersyjną nowość w katolickiej teologii moralnej. W drugiej połowie XVII wieku probabilizm stał się i od tego czasu jest kojarzony z dekadencją moralną, intelektualną i kulturową. Stefania Tutino kwestionuje to rozumienie i twierdzi, że probabilizm odegrał kluczową rolę w stawianiu czoła wyzwaniom, jakie ekspansja geograficzna i kulturowa postawiła przed tradycyjną teologią katolicką. Tutino argumentuje, że pierwsi nowożytni teolodzy wykorzystywali probabilizm do uwzględnienia głównych zmian w katolickim systemie teologicznym i intelektualnym po reformacji . Teolodzy probabilistyczni zdawali sobie sprawę, że ich czasy charakteryzowały się wieloma zmianami, z którymi tradycyjna teologia nie była przygotowana, aby sobie poradzić, co w konsekwencji spowodowało wykładniczy wzrost niepewności, wątpliwości i dylematów sumienia. Probabilizm reprezentował wynik ich wysiłków, aby docenić tę niepewność, pogodzić się z nią i zarządzać nią. Niepewność w katolicyzmie poreformacyjnym reinterpretuje probabilizm jako sposób radzenia sobie z wątpliwościami moralnymi i epistemologicznymi w szybko zmieniających się czasach, sposób, który nadal może być przydatny dzisiaj. Niepewność w katolicyzmie poreformacyjnym dowodzi, że probabilizm odegrał kluczową rolę w stawianiu czoła wyzwaniom, przed którymi stoi geograficznie i intelektualnie rozszerzający się świat stawiany tradycyjnej teologii katolickiej. Wcześni nowożytni teolodzy probabilistyczni zdali sobie sprawę, że ich czasy charakteryzowały się wieloma zmianami i nowościami, z którymi tradycyjna teologia nie była przygotowana, aby sobie z nimi poradzić, co w konsekwencji spowodowało wykładniczy wzrost niepewności, wątpliwości i dylematów sumienia. Teolodzy ci używali probabilizmu jako środka integrującego zmiany i nowości w poreformacyjnym katolickim systemie teologiczno-intelektualnym. Widziany w tym świetle probabilizm stanowił wynik ich prób docenienia niepewności, pogodzenia się z nią i zarządzania nią. Problem niepewności był nie tylko kluczowy wtedy, ale pozostaje centralny nawet dzisiaj. Pomimo bezprecedensowej ilości dostępnych informacji stajemy się coraz mniej zdolni do formułowania argumentów opartych na faktach, a bardziej uzależnieni od kakofonii opinii, które często po prostu odtwarzają nasze własne ukryte lub wyraźne uprzedzenia, uprzedzenia i z góry przyjęte preferencje.