Diabetic Cardiomyopathy - 9781536169577

Wstęp: Kardiomiopatię cukrzycową definiuje się jako niewydolność serca niezależną od choroby wieńcowej, choroby zastawek i nadciśnienia tętniczego. Ma wieloczynnikową etiologię, jednak patogeneza nie jest do końca poznana. Hiperglikemia, hiperlipidemia i stany zapalne z wysokim stresem oksydacyjnym prowadzą do zmian strukturalnych i funkcjonalnych lewej komory (LV) i sprzyjają kardiomiopatii cukrzycowej. Dysfunkcja rozkurczowa jest wczesnym objawem kardiomiopatii cukrzycowej. Ma długi okres bezobjawowy, jednak z czasem prowadzi do utraty funkcji skurczowej. Dlatego identyfikacja subklinicznej kardiomiopatii cukrzycowej i korekta potencjalnie zmodyfikowanych czynników ryzyka są bardzo ważne, aby opóźnić wystąpienie niewydolności serca. Cel: Celem pracy była ocena funkcji LV u bezobjawowych chorych na cukrzycę i jej korelacja z parametrami klinicznymi i biochemicznymi. Projekt badania: Badanie przekrojowe obejmujące łącznie 137 pacjentów. Grupę docelową stanowiło 72 bezobjawowych pacjentów z prawidłowym ciśnieniem tętniczym i cukrzycą typu 2, bez choroby wieńcowej i zastawkowej. Grupę kontrolną stanowi 65 zdrowych osób. Metody: U wszystkich pacjentów wykonano badanie echokardiograficzne (konwencjonalna analiza 2D, M-mode, PW Doppler oraz współczesne techniki – TDI i 2D – echokardiografia ze śledzeniem plamek). Oceniamy funkcję rozkurczową i skurczową LV oraz jej korelację z podstawowymi cechami klinicznymi (wiek, płeć, BMI, BSA, stosunek talii do bioder, czas trwania cukrzycy) i analizami biochemicznymi (profil glukozy, profil lipidowy, CRP). Korelację pomiędzy parametrami klinicznymi, biochemicznymi i echokardiograficznymi oceniano za pomocą Momentu Korelacji Produktu Pearsona. Za istotność uznano wartość p < 0,05. Wyniki: Analiza deformacji pozwoliła zidentyfikować największą liczbę osób z nieprawidłową mechaniką mięśnia sercowego (n=45, 62%). Test par Wilcoxona wykazał statystycznie istotną różnicę pomiędzy grupami pod względem częstości występowania dysfunkcji rozkurczowej, w każdej modalności obrazowania – PWD i TDI (Z=2,3, p=0,01, Z=2,9, p=0,003). Stwierdzono silną ujemną korelację pomiędzy parametrami klinicznymi, biochemicznymi i echokardiograficznymi PW Dopplera i 2D Speckle-Tracking Echocardiography oraz silną dodatnią korelację z TDI. Wnioski: Echokardiografia dopplerowska jest cenną techniką obrazową pozwalającą na identyfikację dysfunkcji LV u bezobjawowych chorych na cukrzycę i stanowi ważną część algorytmu diagnostycznego w kardiomiopatii cukrzycowej. Nowatorskie techniki dopplerowskie i echokardiograficzne, takie jak obrazowanie dopplerowskie tkanek i echokardiografia ze śledzeniem plamek, wykazują wyższość nad innymi metodami echokardiograficznymi pod względem wczesnego wykrywania zaburzeń czynnościowych LV w populacji bezobjawowych chorych na cukrzycę. Jego wprowadzenie do codziennej rutyny przyczyni się do szybkiego rozpoczęcia leczenia czynników ryzyka, aby zapobiec rozwojowi niewydolności serca