Quantum Paradoxes and Physical Reality - 9789401073301

Chociaż debata na temat prawdziwej natury kwantowego zachowania układów atomowych nigdy nie ustała, istnieją dwa okresy, w których była ona szczególnie intensywna: lata, w których powstała mechanika kwantowa, oraz, w coraz większym stopniu, czasy współczesne. W 1954 roku Max Born, przyjmując Nagrodę Nobla za „podstawowe badania w mechanice kwantowej”, przypomniał głębokość nieporozumień, które dzieliły ówczesnych słynnych teoretyków kwantowych na dwa obozy: . . kiedy mówię, że fizycy zaakceptowali opracowany przez nas wówczas sposób myślenia, nie do końca mam rację: istnieje kilka najbardziej godnych uwagi wyjątków – mianowicie wśród tych samych pracowników, którzy w największym stopniu przyczynili się do zbudowania teorii kwantowej. Sam Planck aż do śmierci należał do sceptyków. Einstein, de Broglie i Schriidinger nie przestają podkreślać niezadowalających cech mechaniki kwantowej. . . . Ta dramatyczna różnica zdań skupiała się wokół kilku najbardziej podstawowych pytań w całej nauce: czy obiekty atomowe istnieją niezależnie od ludzkich obserwacji, a jeśli tak, to czy człowiek jest w stanie poprawnie zrozumieć ich zachowanie? W zasadzie można powiedzieć, że szkoły w Kopenhadze i Getyndze – zwłaszcza pod przewodnictwem Bohra, Heisenberga i Borna – dawały na te pytania mniej lub bardziej otwarcie pesymistyczne odpowiedzi.