Gene Quantification - 9781461286820

Genetycy i biolodzy molekularni od wielu lat i z różnych powodów interesują się ilościowym określaniem genów i ich produktów (Bishop, 1974). Wczesne metody molekularne opierały się na hybrydyzacji molekularnej i zostały opracowane wkrótce po tym, jak Marmur i Doty (1961) po raz pierwszy wykazali, że denaturację podwójnej helisy można odwrócić – że proces ponownego łączenia cząsteczek jest w znacznym stopniu zależny od sekwencji. Gillespie i Spiegelman (1965) opracowali sposób wykorzystania tej metody do miareczkowania liczby kopii sondy w obrębie sekwencji docelowej, w której sekwencja docelowa została przymocowana do nośnika błony przed hybrydyzacją z sondą – zazwyczaj jest to RNA. Zatem był to prekursor wielu metod, które są nadal w użyciu, a nawet są w fazie rozwoju. Wczesne przykłady zastosowania tych metod obejmowały pomiar liczby kopii w rodzinach genów, takich jak geny rybosomalne i rodzina immunoglobulin. Metodą tą odkryto amplifikację genów w nowotworach oraz w odpowiedzi na leczenie farmakologiczne. W tym samym okresie wynaleziono metody szacowania liczby genów w oparciu o kinetykę procesu reasocjacji – tzw. analizę Cot. Metoda ta, wykorzystująca zależność szybkości ponownej asocjacji od stężenia dwóch nici, ujawniła obecność powtarzających się sekwencji w DNA wyższych eukariontów (Britten i Kohne, 1968). Do pomiaru liczebności RNA w populacji mieszanej wykorzystano adaptację do RNA, analizę Rot (Melli i Bishop, 1969).