The Teachers Guide to SEN - 9781785830259

Jednym z kluczowych przesłań Kodeksu postępowania w sprawie specjalnych potrzeb edukacyjnych i osób niepełnosprawnych, wprowadzonego po raz pierwszy w 2014 r., jest to, że każdy nauczyciel jest odpowiedzialny za każdego ucznia w swojej klasie, w tym za ucznia z SPE. Co to oznacza w praktyce dla Ciebie jako nauczyciela klasy lub przedmiotu? Zasadniczo wymaga to zrozumienia potrzeb każdej osoby, posiadania odpowiedniego zakresu wiedzy i umiejętności oraz pewności siebie umożliwiającej wypróbowanie nowych podejść. Ta książka jest niezbędnym przewodnikiem, jak spełnić te wymagania. W Przewodniku dla nauczycieli dotyczącym SEN szczegółowo opisano obszary potrzeb, z którymi nauczyciele najczęściej się spotykają, w tym: potrzeby związane z mową, językiem i komunikacją (SLCN), autyzm (lub ASD), umiarkowane trudności w uczeniu się (MLD), specyficzne trudności w uczeniu się (SpLD), w tym dysleksja, dyspraksja i dyskalkulia, potrzeby w zakresie zdrowia społecznego, emocjonalnego i psychicznego oraz potrzeby fizyczne, w tym upośledzenie wzroku (VI), upośledzenie słuchu (HI) i niepełnosprawność fizyczna. Zawiera także przydatny przegląd wielu potencjalnie nieznanych akronimów używanych w SEN. Specjalne potrzeby edukacyjne i niepełnosprawność (SEND) to terminy ogólne obejmujące szeroki zakres różnych potrzeb. Mogą mieć wpływ na uczenie się i poznanie, zachowanie, interakcje społeczne lub zdolność jednostki do dostępu do programu nauczania i niektórych zajęć w taki sam sposób, jak jej rówieśnicy. Przy odpowiednim wsparciu potrzeby te nie muszą stanowić przeszkody w nauce, jak pokazuje ta książka. Przewodnik dla nauczycieli dotyczący SEN oferuje praktyczne, praktyczne strategie zapewniające wszystkim wysoką jakość nauczania, wraz z kluczowymi faktami, studiami przypadków z życia wziętych i pytaniami do refleksji. Kompleksowe porady obejmują: zdefiniowanie specjalnych potrzeb edukacyjnych, zrozumienie swoich obowiązków, identyfikację uczniów z SPE i zapewnienie wsparcia w ramach podejścia stopniowanego, udział w przeglądach SEN i planach edukacji, zdrowia i opieki (plany EHC), dokonanie rozsądnych dostosowań w w klasie, zapewniając wszystkim włączające, wysokiej jakości nauczanie, podnosząc oczekiwania, strategie zajęć, koncentrując się na informacjach zwrotnych, planowaniu, zadawania pytań, modelowaniu i budowaniu rusztowań uczenia się, rozwijaniu relacji z uczniami i ich rodzinami, skutecznej współpracy partnerskiej z asystentami nauczyciela, rodzicami i osobami zewnętrznymi agencji oraz śledzenie i przeglądanie postępów i świadczenia. Jest to istotny punkt odniesienia dla wszystkich praktyków szkół podstawowych i średnich. Jest to istotny punkt odniesienia dla zapracowanych nauczycieli, w tym stażystów, nauczycieli NQT i każdego praktyka, który chciałby odświeżyć swoją wiedzę lub zebrać nowe pomysły do wypróbowania w klasie.