Thermal Biosensors Bioactivity Bioaffinity - 9783662147276

Immobilizowany biokatalizator (IMB) jest kluczowym składnikiem systemów biotransformacji wykorzystywanych do przekształcania substratów w pożądane produkty. Poprawa właściwości biokatalizatora ma bezpośredni wpływ na ogólną efektywność procesu opartego na biotransformacji. Podstawowe właściwości katalityczne biokatalizatora obejmują właściwości kinetyczne, optymalne pH, stabilność i hamowanie. Badanie właściwości katalitycznych unieruchomionych enzymów jest nadal procedurą czasochłonną i nie zawsze prostą. W latach 80. podjęto duży wysiłek w celu ujednolicenia zasad, według których czarterowana jest IMB. Grupa Robocza EFB ds. Immobilizowanych Biokatalizatorów sformułowała zasady poszczególnych metod, a wśród nich wymóg charakterystyki kinetycznej [1]. Zalecono stosowanie reaktora ze złożem wypełnionym, wyposażonego w kontrolę temperatury i o nieskończonym obiegu przepływu. System powinien być wyposażony w jednostkę pokolumnową do pomiaru zależności stężenia produktu lub substratu w czasie [2, 3], przy czym najczęściej stosowanymi metodami analitycznymi są spektrofotometria, chemiluminescencja, automatyczne miareczkowanie, bioluminescencja, chromatografia, polarymetria i biosensory oparte na elektrodzie tlenowej. Stosowanie tych metod ma dwie główne wady: 1. Konieczność różnicowania zasad analitycznych w zależności od właściwości chemicznych i fizykochemicznych analitów, 2. W niektórych przypadkach, głównie w badaniu enzymów hydrolitycznych, naturalny s-strat należy zastąpić sztucznym, czyli chromolitycznym, chromogennym, chemiluminescencyjnym, bioluminescencyjnym lub fluorescencyjnym.