Myeloma Bone Disease - 9781617796883

Szpiczak mnogi jest drugim co do częstości występowania nowotworem hematologicznym i obecnie dotyka około 50 000 osób w Stanach Zjednoczonych. Każdego roku u około 20 000 osób diagnozuje się szpiczaka. Chociaż opracowano nowe metody leczenia, które znacząco wydłużają przeżycie pacjentów, szpiczakowa choroba kości w dalszym ciągu pozostaje główną przyczyną ciężkiej zachorowalności i zwiększonej śmiertelności u pacjentów ze szpiczakiem. Szpiczakowa choroba kości charakteryzuje się wybijanymi zmianami litycznymi spowodowanymi zwiększonym niszczeniem kości przez osteoklasty, któremu towarzyszy stłumiona lub nawet nieobecna aktywność osteoblastów. Postęp w zrozumieniu zarówno patofizjologii szpiczakowej choroby kości, jak i rozwój nowych środków ukierunkowanych na specyficzne szlaki zaangażowane zarówno w zwiększone tworzenie osteoklastów, jak i stłumioną aktywność osteoblastów w szpiczaku, dają nową nadzieję dla tych pacjentów. Leczenie szpiczakowej choroby kości zrewolucjonizowały badania kliniczne, które wykazały znaczące korzyści z dożylnej terapii bisfosfonianami u pacjentów ze szpiczakową chorobą kości. Wraz z identyfikacją wielu cytokin i chemokin zaangażowanych w szpiczakową chorobę kości, nowe terapie, takie jak denosumab blokujący aktywność RANKL, anty-DKK1, którego celem jest hamowanie aktywności osteoblastów poprzez blokowanie hamowania sygnalizacji Wnt, oraz potencjalne anaboliczne działanie środków takich jak bortezomib i aktywina znacznie poprawiło nasz potencjał blokowania postępu lub odwracania szpiczaka kości.