Soviet Yiddish - 9780198184799

Jest to pierwsze kompleksowe studium języka jidysz na terenie byłego Związku Radzieckiego. Kronika reform ortograficznych i innych od stanu języka w przedrewolucyjnej Rosji, poprzez aktywne planowanie językowe w latach dwudziestych i trzydziestych XX wieku, represje i późniejszy rozwój aż do lat osiemdziesiątych, została odtworzona na podstawie współczesnych publikacji i materiałów archiwalnych. Dalsze rozdziały opierają się na własnych doświadczeniach autora jako pisarza i leksykografa jidysz w Moskwie. W czasie, gdy wpływowe stanowisko zajmowały sekcje żydowskie partii bolszewickiej, jidysz osiągnął funkcjonalną różnorodność bez precedensu w swojej historii, ale leżącą u podstaw sprzeczności między ideami wyrażonymi w hasłach „Proletariusze wszystkich krajów, łączcie się!” oraz „Prawo narodów do samostanowienia” doprowadziło do skrajności w planowaniu języka. Złoty środek został osiągnięty po konferencji języka jidysz w Kijowie w 1934 roku. Wykorzystując współczesne dzieła literackie jako źródło informacji językowych i socjolingwistycznych, Giennadij Estrajch przedstawia rozwój powstałej w ten sposób odmiany języka, „radzieckiego jidysz”, skutki surowych represji pod koniec lat trzydziestych i czterdziestych XX wieku oraz późniejszy spadek jego użycia. Dokonuje się porównań między sowieckim planowaniem języka jidysz a równoczesnymi reformami w języku rosyjskim, ukraińskim, białoruskim i niemieckim, a także analizuje się cechy i typy radzieckiego słowotwórstwa w jidysz, zwłaszcza univerbację lub kompresję wyrażenia w jedno słowo.