Mass Loss from Red Giants - 9789027720757

Czerwone olbrzymy i nadolbrzymy od dawna są ulubieńcami astronomów zawodowych i amatorów. Te ogromne gwiazdy emitują do 10 razy więcej energii niż Słońce, dzięki czemu można je łatwo badać. Niektóre z nich, w szczególności pulsujące zmienne długookresowe, znacząco zmieniają swój rozmiar, jasność i kolor w ciągu około roku, co stanowi skalę czasową interesującą pojedynczego człowieka. Niektóre aspekty badań czerwonych olbrzymów są podobne do badania gwiazd przed ciągiem głównym. Na przykład astronomia optyczna daje nam kuszący wgląd w obszary powstawania gwiazd, ale prawdziwe badanie młodych gwiazd i protogwiazd wymaga astronomii w podczerwieni i radioastronomii. To samo dotyczy gwiazd po ciągu głównym, które tracą masę. Astronomowie optyczni mogą mierzyć składową atomową wiatrów czerwonych olbrzymów, które ulegają utracie masy w umiarkowanym tempie 6 (10–M9 mln USD/rok). Aby jednak prawidłowo zobaczyć ziarna i cząsteczki pyłu, szczególnie w gwiazdach o naprawdę dużym tempie utraty masy, ~ 10- M9/rok, potrzebna jest podczerwień i radioastronomia. Ponieważ ten etap obfitej utraty masy trwa tylko około 105 lat, można pokusić się o pytanie, kogo to obchodzi? .