Green Tyranny - 9781594039355

Zmiany klimatyczne były kwestią polityczną na długo przed tym, zanim Al Gore zaczął o tym mówić. W latach 70. szwedzcy socjaldemokraci wykorzystali globalne ocieplenie, aby uzyskać poparcie polityczne dla budowy ciągu elektrowni jądrowych. Była to druga faza ich wojny z węglem, która rozpoczęła się od paniki wywołanej kwaśnymi deszczami i pierwszą dużą konferencją ONZ dotyczącą ochrony środowiska w Sztokholmie w 1969 r. Wszystko przed nią przetoczyły się kwaśne deszcze. Ameryka broniła się tak długo, jak Ronald Reagan był w Białym Domu, ale skapitulowała pod rządami jego następcy. Podobnie jak globalne ocieplenie, kwaśne deszcze cieszyły się głośnym poparciem establishmentu naukowego, ale konsensus naukowy upadł w chwili, gdy Kongres uchwalał przepisy dotyczące ograniczenia handlu kwaśnymi deszczami. Zamiast powiedzieć ustawodawcom i narodowi prawdę, EPA zaatakowała głównego naukowca i zataiła raport federalny wykazujący, że naukowe uzasadnienie podjęcia działań w zakresie ograniczenia emisji z elektrowni było bezpodstawne. Pozornie neutralna w czasie zimnej wojny Szwecja miała tajny sojusz wojskowy z Waszyngtonem. Bohater międzynarodowej lewicy, Szwed Olof Palme, wykorzystał ekologię, aby utrzymać niepewną równowagę między Wschodem a Zachodem. W ten sposób Sztokholm był kanałem inspirowanej przez KGB nuklearnej paniki zimowej. Przynętę chwycił Carl Sagan i czołowi naukowcy, którzy próbowali podważyć strategię nuklearną Ronalda Reagana i działali jako narzędzia propagandowe mające zakończyć zimną wojnę na warunkach Moskwy. Odpowiedzią na globalne ocieplenie miała być energia jądrowa. Tak się nie stało, przede wszystkim dzięki Niemcom. Zamiast tego Ameryka i świat podążają za przykładem Niemiec w zakresie wykorzystania energii wiatrowej i słonecznej. Niemiecka obsesja na punkcie energii odnawialnej ma swoje korzenie głęboko w jej kulturze. Niewielu wie dzisiaj, że naziści byli pierwszą partią polityczną, która opowiadała się za energią wiatrową, a Hitler nazwał ją energią przyszłości. Niemcy Zachodnie po 1945 r. wydawały się normalne, ale protesty antynuklearne w latach 70. doprowadziły do połączenia skrajnej lewicy i prawicy oraz narodzin Zielonych w 1980 r. Ich powstanie zmieniło Niemcy, potem Europę, a teraz świat. Radykalny ekologizm stał się głównym nurtem. Wymaga czegoś więcej niż tylko odrzucenia obfitej energii węglowodorowej, która napędza amerykańską wielkość. Wymaga tłumienia sprzeciwu.