Paris 44 - 9781612003436

Jesienią 1944 roku, gdy zachodni alianci zdobyli przewagę militarną nad nazistami, klejnotem koronnym strategii aliantów stało się wyzwolenie Paryża – stolicy Francji tak długo trzymanej w niewoli. Jednak po powrocie aliantów wydarzenie to stało się bardziej skomplikowane niż w 1940 r., kiedy do miasta wkroczyły legiony Hitlera. W 1944 r. miasto nękały spory co do tego, kto ma je odzyskać. Czy miał to być francuski ruch oporu, w dużej mierze efemeryczny przez całą wojnę i w dużej mierze komunistyczny? A może mieli to być sami cierpliwi Paryżanie, z których wielu było w międzyczasie współpracownikami? Albo armie anglo-amerykańskie, które rzeczywiście odniosły zwycięstwo? Następnie były siły Wolnej Francji dowodzone przez Charlesa de Gaulle'a i jego drugiego generała Leclerca, który teraz dowodził pełną (choć zaopatrzoną przez Amerykanów) dywizją pancerną. Niemcy również nadal trzymali rękę na pulsie i mieli możliwość albo zniszczenia miasta, zgodnie z wolą Hitlera, albo honorowego oddania go. Książka ta obala mit rozpowszechniany przez książkę Czy Paryż płonie? oraz inne prace, które opisują wyzwolenie miasta jako głównie wynik powstania ruchu oporu w stolicy. W rzeczywistości de Gaulle wydał Leclerkowi rozkazy wyzwolenia miasta już w grudniu 1943 r., a wielki marsz generała przez Pola Elizejskie dzień po wyzwoleniu był zwieńczeniem starannie opracowanego planu przywrócenia państwa francuskiego . Pośród wirujących strumieni egoizmu i intryg, które nękały stolicę w przededniu jej wyzwolenia, książka ta wyjaśnia, że Leclerc i jego 2. Dywizja Pancerna byli prawdziwymi bohaterami wyzwolenia i że maszerowanie na ich stolicę było ich powodem 'etre. Chodziło o odtworzenie samej Francji po ciemnej nocy duszy pod Niemcami i pomimo żądań Anglo-Amerykanów i francuskich powstańców. To, że przywrócono wielką moc, jest teraz oczywiste, a ta książka wyjaśnia, w jaki sposób została ona zapewniona. 16 stron fotografii