Citizenship and the Environment - 9780199258437

Jest to pierwsze obszerne opracowanie na temat relacji pomiędzy obywatelstwem a środowiskiem. Andrew Dobson argumentuje, że obywatelstwa ekologicznego nie można w pełni wyrazić w kategoriach dwóch wielkich tradycji obywatelstwa – liberalnej i obywatelsko-republikańskiej – które zostały nam przekazane. Rozwija oryginalną teorię obywatelstwa, którą nazywa „postkosmopolityczną” i argumentuje, że obywatelstwo ekologiczne jest jego przykładem i odmianą. Obywatelstwo ekologiczne skupia się na obowiązkach i prawach, a obowiązki te mają obowiązek, w sposób niewzajemny, od tych jednostek i społeczności, które zajmują niezrównoważoną ilość przestrzeni ekologicznej, do tych, które zajmują zbyt mało. Pierwszą cnotą obywatelstwa ekologicznego jest sprawiedliwość, ale postkosmopolityzm podąża za niektórymi feminizmami, argumentując, że do spełnienia jego szczególnych obowiązków może być wymagana troska i współczucie. Dobson sugeruje, że koncepcja przestrzeni politycznej oparta na obywatelstwie ekologicznym nie obejmuje państwa, gminy czy idealnej wspólnoty językowej kosmopolityzmu, ale „ślad ekologiczny”. Większość rządów na całym świecie opowiada się za zrównoważonym rozwojem i nie mogą sobie pozwolić na ignorowanie obywatelstwa ekologicznego jako środka do osiągnięcia tego celu. Polityka rządowa zwykle kręci się wokół finansowych kijów i marchewek, ale to sprawia, że ludzie nie są zaangażowani w ideę zrównoważonego rozwoju, a jedynie w korzyści, które się z tym wiążą. Dobson przeciwstawia obywatelstwo bodźcom fiskalnym jako sposobowi zachęcania ludzi do bardziej zrównoważonego działania, wierząc, że to pierwsze jest bardziej zgodne z długoterminowymi i głębszymi zmianami postaw i zachowań, których wymaga zrównoważony rozwój. Jednak zarówno obywatelstwo, jak i zrównoważony rozwój są często postrzegane z podejrzliwością w społeczeństwach liberalnych, ponieważ odmawiają one zaakceptowania nienaruszalności indywidualnych preferencji. Dobson przedstawia zatem oryginalny opis związku między liberalizmem a zrównoważonym rozwojem, argumentując, że przywiązanie tego pierwszego do wielości koncepcji dobra pociąga za sobą przywiązanie do tak zwanych „silnych” form tego drugiego. Jak zostać obywatelem ekologicznym? Dobson bada potencjał formalnych programów edukacji obywatelskiej w szkołach średnich na podstawie studium przypadku niedawnego wdrożenia obowiązkowego programu edukacji obywatelskiej w Wielkiej Brytanii. Dochodzi do wniosku, że Departament Edukacji i Umiejętności skonstruował konia trojańskiego zdolnego do zainicjowania obywatelstwa ekologicznego, jeśli nauczyciele chcą i mogą nim podróżować. Książka ta zainteresuje osoby zajmujące się teorią polityczną dotyczącą środowiska, obywatelstwem, globalizacją, kosmopolityzmem, liberalizmem i edukacją obywatelską.