New Research on Autoantibodies - 9781604560558

Autoprzeciwciała to grupa przeciwciał (białek odpornościowych), które błędnie celują w określone tkanki lub narządy i uszkadzają je. Układ odpornościowy człowieka może wytworzyć jedno lub więcej autoprzeciwciał, jeśli nie potrafi on rozróżnić białek własnych i obcych. Zwykle układ odpornościowy jest w stanie rozróżniać, rozpoznając obce substancje (obce) i ignorując własne komórki organizmu (ja), ale nie reaguje nadmiernie na niegroźne substancje, takie jak żywność, kurz i pyłki lub pożyteczne mikroorganizmy. Tworzy przeciwciała tylko wtedy, gdy postrzega to, na co był narażony, jako zagrożenie (obce). Kiedy układ odpornościowy przestaje rozpoznawać jeden lub więcej normalnych składników organizmu jako własny, może wytwarzać autoprzeciwciała, które atakują jego własne komórki, tkanki i/lub narządy, powodując stan zapalny i uszkodzenie. Przyczyny tego niewłaściwego działania są różnorodne i nie są dobrze poznane, co często skutkuje przewlekłą chorobą autoimmunologiczną. Chociaż nie ma bezpośredniego związku, uważa się, że wiele przypadków wytwarzania autoprzeciwciał wynika z predyspozycji genetycznych w połączeniu z czynnikiem środowiskowym (takim jak choroba wirusowa lub długotrwałe narażenie na pewne toksyczne chemikalia). Wykazano, że w niektórych rodzinach częstość występowania chorób autoimmunologicznych jest wysoka, jednak u poszczególnych członków rodziny mogą występować różne zaburzenia autoimmunologiczne lub choroba autoimmunologiczna może nigdy nie rozwinąć się. Naukowcy uważają, że przyczyną może być również czynnik hormonalny, ponieważ wiele chorób autoimmunologicznych występuje częściej u kobiet w wieku rozrodczym. W książce tej przedstawiono wiodące badania naukowe z całego świata.