The Discourse of Classified Advertising - 9780195100327

Lingwiści badający uproszczone odmiany danego języka, takie jak pidgins czy język opiekunów, mają tendencję do wyjaśniania podobieństw w ich budowie tym, że stosują te same mechanizmy upraszczania. Bruthiaux testuje ten pomysł, przyglądając się strukturze ogłoszeń drobnych w amerykańskim angielskim, wykorzystując zbiór 800 ogłoszeń z czterech kategorii: sprzedaż samochodów, mieszkania do wynajęcia, pomoc osobista i ogłoszenia osobiste. Teza Bruthiaux głosi, że ścisłe, jednolite ograniczenia przestrzeni powinny skutkować jednakowo prostymi tekstami, bez względu na to, do której kategorii się należą, oraz że wszelkie różnice będą wynikać ze szczególnych potrzeb każdej kategorii. Aby to udowodnić, opisuje strukturę językową ogłoszeń drobnych i pokazuje, że charakteryzują się one minimalnym stopniem opracowania morfosyntaktycznego. Następnie analizuje aspekty ich konwencji, aby podkreślić rolę wstępnie przygotowanych i prefabrykowanych segmentów, których sztywność kolokacyjna może wymusić włączenie elementów, które w przeciwnym razie byłyby zbędne. Odkrywa, że rzeczywiście istnieją znaczne różnice pomiędzy kategoriami reklam pod względem opracowania morfosyntaktycznego, i dochodzi do wniosku, że wynika to z większej lub mniejszej potrzeby bycia wyraźnym, a także większego lub mniejszego przewidywania interakcji. Na koniec analizuje implikacje tych ustaleń dla badania uproszczeń językowych i zmienności rejestrów.