Wise King, Royal Fool - 9780567080936

Niniejsze badanie skupia się na odczytaniu Przysłów 1-9 jako satyry i dowodzi, że nawiązuje ono do dwóch punktów krytyki Salomona: jego polityki politycznej niesprawiedliwości społeczno-ekonomicznej oraz jego licznych (nie)dyskrecji seksualnych. To, że Salomon porzucił swój zakazany przez Boga obowiązek, jedynie świadczy o jego braku bojaźni przed Jahwe. Po pierwsze, Salomon demonstruje swój brak rozeznania, niezdolność do sprawowania rządów w sposób prawy, sprawiedliwy i słuszny z powodu polityki administracyjnej, która pozbawiała niewinnych środków dla jego własnego wywyższenia. Po drugie, zachowania seksualne Salomona odzwierciedlają jego potrzebę Mądrości jako uosobienia erotyki. Brak bojaźni Jahwe u Salomona skłania poetę do nagany w Księdze Przysłów 1-9, że powinien powrócić do swojej właściwej roli medytacji Tory. To, jak syn zareaguje na porzuconą mu decyzję, pozostaje zdecydowanie otwarte, ponieważ satyra na ogół nie oferuje rozwiązania swojej fabuły. Niemniej jednak znaki tej poezji satyrycznej sugerują, że mądry król jest królewskim głupcem.