Modern Topics in Microwave Propagation and Air-Sea Interaction - 9789401026833

Długoterminowe pomiary natężenia pola przeprowadzono na trasie o długości 160 km, w całości nad morzem w obszarze Bałtyku. Przez krótkie okresy pomiary radiowe łączono z pomiarami meteorologicznymi w celu opisania struktury pola współczynnika załamania światła. Wysokość warstw określano na bieżąco za pomocą technik teledetekcyjnych, a ich grubość i intensywność za pomocą przyrządów pokładowych i balonowych. Na podstawie tych danych obliczono natężenie pola dla rozproszenia, odbicia i propagacji w kanale. Zostanie pokazane, że propagacja odbić dominuje w dolnej części częstotliwości. Podczas gdy przy wyższych częstotliwościach do propagacji odbicia wymagane są bardzo ostre warstwy. Przy tych częstotliwościach wysokie sygnały są zazwyczaj spowodowane propagacją w kanałach. 1.1 Instrumenty i plan eksperymentów. Pomiary radiowe wykonano następującym sprzętem. 5000 MHz: Przesyłana moc 500 kW (impulsowo). Anteny reflektorowe. Natężenie pola w wolnej przestrzeni na ścieżce + 15 dBm. 460 MHz: Moc nadawana 10 W (CW) 8-elementowe anteny Yagi. Natężenie pola w wolnej przestrzeni na ścieżce - 65 dBm. 170 MHz: Moc nadawana 10, W(CW). 8-elementowe anteny Yagi. Natężenie pola w wolnej przestrzeni na ścieżce - 60 dBm. Wysokość anten nadajników i odbiorników wynosiła 100 m nad poziomem morza. Natężenia pola rejestrowano na rejestratorach atramentu i jednocześnie pobierano próbki, digitalizowano i oceniano on-line w minikomputerze. Do pomiarów meteorologicznych wykorzystano następujący sprzęt: Lotniczy refraktometr mikrofalowy i termistor, lecący na wysokość do 2000 m.