Moltke and His Generals - 9781912174768

Kiedy Helmuth von Moltke objął stanowisko szefa pruskiego Sztabu Generalnego, armia pruska nie walczyła dłużej niż czterdzieści lat. Jednak w ciągu półtorej dekady doprowadził ją do punktu, w którym była najsilniejsza w Europie. Jego sukcesy na polu bitwy sprawiły, że jego metody zostały szczegółowo przeanalizowane przez komentatorów i niewolniczo naśladowane przez zachodnie armie. Jego sukces wynikał nie tylko z dalekowzrocznego planowania strategicznego, kompleksowej reorganizacji Sztabu Generalnego i znajomości nowych technologii, ale także dzięki przywództwu utalentowanej, choć zróżnicowanej, grupy podwładnych, nawet jeśli niektórzy z nich czasami nie pojął jego ogólnych intencji. Niniejsza książka analizuje te kluczowe relacje. Najważniejszą z nich była jego współpraca ze zdolnym, choć cholerykiem Karlem Leonhardem von Blumenthalem. Ich korespondencja odzwierciedlała każdy aspekt ich kampanii. Był także blisko księcia koronnego, którego był adiutantem. Moltke był szefem sztabu księcia Fryderyka Karola w Danii w 1864 roku, jego podziw dla „Czerwonego Księcia” być może nie został utrzymany, gdy ostrożność tego ostatniego powodowała problemy. Albrecht von Stosch, Intendent Generalny w latach 1870-1871, odniósł znakomity sukces, gdy miał okazję wykazać się swoimi talentami w terenie. Edwin von Manteuffel, z którego polecenia mianowano Moltkego, znajdował się w centrum pruskiej polityki przez półtorej dekady, zanim został odnoszącym sukcesy dowódcą armii w 1866 r., a w latach 1870–1871. Być może najbardziej utalentowanym z podwładnych Moltkego był August von Goeben, odnoszący sukcesy dowódca we wszystkich trzech wojnach zjednoczenia Niemiec. August von Werder nigdy nie cieszył się w takim stopniu zaufaniem Moltkego, ale był niezwykle godny zaufania. Z drugiej strony zarówno Eduard Vogel von Falckenstein, jak i Karl von Steinmetz sprawili Moltkemu znaczne trudności poprzez uparte nieposłuszeństwo jego wyraźnym rozkazom. Za tymi relacjami kryły się żywotne stosunki, jakie Moltke utrzymywał z szefami sztabów i własnymi oficerami sztabu generalnego. Jego sukces ostatecznie zależał od jego zdolności do polegania na tych ludziach w realizacji swoich zamierzeń. Theophil von Podbielski, Julius Verdy du Vernois i Paul Bronsart von Schellendorf należeli do genialnych postaci, które stworzyły jedną z najpotężniejszych drużyn w historii wojskowości.