The Desert Fathers on Monastic Community - 9780198263456

Graham Gould bada życie i myśl chrześcijańskich mnichów z IV i V wieku w Dolnym Egipcie. Opiera się na zbiorach ich powiedzeń i opowiadań, zebranych pod koniec V wieku i znanych pod wspólną nazwą Apopthegmata Patrum. Teksty te pokazują, że Ojcowie Pustyni byli głęboko zaniepokojeni naturą wspólnoty monastycznej, którą utworzyli, oraz problemami, które mogły mieć wpływ na relacje między jednostkami w jej obrębie. Kolejne rozdziały książki skupiają się wokół tekstu samej Apopthegmaty jako świadectwa wspólnotowego poczucia własnej historii i tożsamości, relacji nauczyciel–uczeń, w kontekście której nauczano praktyk i cnót życia monastycznego, o znaczeniu dobrych relacji mnicha z towarzyszami w życiu monastycznym, o problematyce gniewu, osądu i pochwały, które zakłócają dobre relacje, o napięciu pomiędzy pragnieniem samotności a koniecznością współdziałania z innymi oraz o związku relacji z innymi ludźmi z własnym życiem modlitewnym mnicha. Ogólny wniosek jest taki, że Ojcowie Pustyni postrzegali wspólnotę jako integralną część swojego ideału monastycznego i rzadko uważali samotność za sposób na życie, który należy realizować kosztem wspólnoty.