Astrophysical Jets - 9789400971882

Attilio Ferrari Chciałbym w tym miejscu przypomnieć podstawowe kwestie, które podniosłem na początku Warsztatów jako główne cele dyskusji (w imieniu Komitetu Naukowego). Próbowałem zwrócić uwagę uczestników na fakt, że w wielu przypadkach mamy tendencję do omawiania dżetów w kategoriach prostej fizyki, mniej więcej tak, jak to miało miejsce w czasach odkrycia pozagalaktycznych źródeł radiowych: na przykład nadal używamy ekwipartycji argumenty. Musimy jednak zdać sobie sprawę, że procesy zachodzące w dżetach prowadzące do ich morfologii i energetyki wyraźnie zależą od złożonych zjawisk plazmowych. Dlatego należy zakwestionować te same standardowe argumenty, które służą do wyprowadzenia charakterystycznych parametrów, niektórych prelegentów poproszono o podjęcie próby krytycznej analizy tego punktu, i właściwie uważam, że ta dociekliwa postawa była obecna przez cały czas Warsztatów. Obserwatorów poproszono o wybranie parametrów, które zostaną zastosowane w statystycznej próbce dżetów. W tym celu nakazano im przede wszystkim rozróżnienie cech pierwotnych i wtórnych. Na przykład, czy węzły i drgania są wspólne dla wszystkich odrzutowców? Czy we wszystkich aktywnych jądrach oczekuje się relatywistycznych prędkości przepływu? Czy strumienie są gęstsze czy lżejsze od ośrodka zewnętrznego? Ze strony teoretycznej poprosiłem o omówienie, czy istniejące modele są zgodne z ograniczoną próbą statystyczną, którą mamy dzisiaj. Jakie kierunki rozwoju należy realizować w pierwszej kolejności i w jakim stopniu.