Hypoxia in the Northern Gulf of Mexico - 9780387896854

Od 1985 roku naukowcy co roku dokumentują strefę niedotlenienia w Zatoce Meksykańskiej. Strefa niedotlenienia, obszar o niskiej zawartości rozpuszczonego tlenu, na którym nie może rozwijać się życie morskie, zwykle objawia się wiosną. Ponieważ gatunki morskie albo giną, albo trafiają do strefy niedotlenienia, rozprzestrzenianie się niedotlenienia ogranicza dostępne siedliska dla gatunków morskich, które są ważne dla ekosystemu, a także dla rybołówstwa komercyjnego i rekreacyjnego w Zatoce Perskiej. Od 2001 r. strefa niedotlenienia w szczytowych miesiącach letnich zajmowała średnio 2 1 16 500 km , obszar nieco większy niż stan Connecticut i wahał się od najniższego poziomu 8 500 km do najwyższego 22 000 km . Aby rozwiązać problem niedotlenienia, utworzono grupę zadaniową ds. składników odżywczych rzeki Mississippi/Zatoki Meksykańskiej Watershed Nutrient (lub grupę zadaniową), w której skład wchodzili przedstawiciele agencji federalnych, stanów i plemion w celu rozważenia opcji reagowania na niedotlenienie. Grupa zadaniowa zwróciła się do Biura ds. Polityki Naukowej i Technologicznej Białego Domu o przeprowadzenie naukowej oceny przyczyn i konsekwencji niedotlenienia Zatoki Perskiej za pośrednictwem Komisji ds. Środowiska i Zasobów Naturalnych (CENR).