Girl With a Sniper Rifle - 9781784383985

tej barwnej relacji z pierwszej ręki uzyskujemy unikalny dostęp do wewnętrznego funkcjonowania Stalinowskiej Centralnej Żeńskiej Szkoły Snajperskiej, niedaleko Podolska w zachodniej Rosji. Luliia była oddaną członkinią Komsomołu (sowieckiej komunistycznej organizacji młodzieżowej), a jej rodzice pracowali dla NKWD. Zaczynała w szkole snajperskiej, by ostatecznie stać się cenionym członkiem swojego batalionu podczas operacji przeciwko Prusom. Przetrwała osiem miesięcy szkolenia, zanim 24 listopada 1944 r., zaledwie kilka dni po kwalifikacjach, wyruszyła na front. Dołączając do Trzeciego Frontu Białoruskiego, jej batalion był świadkiem ostrzału niemieckiego moździerza i komunikatów z głośników wzywających ich do przejścia na stronę niemiecką. Luliia opowiada, jak całymi dniami przebywali w polu bitwy, regularnie stając naprzeciw wroga w przerażających starciach jeden na jednego. Opisuje euforię związaną z pierwszym trafieniem i rozpoczęciem bitwy, ale liczy się jej refleksja na temat tego, że był to także koniec życia. Uczucia te bledną, gdy opowiada o barbarzyńskich działaniach nazistowskich Niemiec Hitlera. Pamięta, jak kiedyś kobiety zostały niemal najechane przez Niemców w ich domu, kiedy inne formacje Armii Czerwonej wycofały się i nie poinformowały ich o tym. Opisuje także dziewięciodniowy impas, który przeżyli w otoczeniu Niemców w Landsbergu. Regularnie borykająca się z problemami zdrowotnymi doznała urazu kolana odłamkiem i musiała być operowana bez znieczulenia. W końcu widziała koniec wojny w Królewcu. Podobnie jak jej słynny odpowiednik Pawliczenko, zyskała uznanie, ale nie mogła pogodzić się ze służbą wojenną. Dręczona wspomnieniami spaliła listy, które wysyłała do domu z frontu. Później odkryła, że spośród absolwentów jej szkoły snajperskiej w 1885 roku tylko 250 zginęło na wojnie. W tej mocnej relacji z pierwszej ręki przybliżamy się do machinacji NKWD (tajnej policji), a także wyczerpujących żniw wojny i zapierającej dech w piersiach odwagi tej snajperki. AUTOR: Luliia Konstantinowna Żukowa spędziła wczesne lata w Uralsku, ale jej rodzice przenosili się z miasta do miasta w związku z pracą dla tajnej policji NKWD. Pomimo złego stanu zdrowia w młodości, w końcu zaciągnęła się i wyszkoliła na snajperkę. Po wojnie ukończyła studia w Instytucie Pedagogicznym Uniwersytetu Moskiewskiego i pracowała jako sekretarz Komsomołu w Moskwie. Następnie została dyrektorką szkoły i pracowała dla Partii Komunistycznej.