God In The White House - 9780060872588

Jak przeszliśmy od deklaracji Johna F. Kennedy’ego, że religia nie powinna odgrywać żadnej roli w wyborach, do stwierdzenia Busha: „Wierzę, że Bóg chce, żebym został prezydentem?” Historyk Randall Balmer zabiera nas w podróż po religijności prezydenckiej drugiej połowy XX w. od przemówienia Kennedy'ego z 1960 r., w którym zaproponowano niemal absolutny mur między amerykańskim życiem politycznym i religijnym, po miękką religijność Wielkiego Społeczeństwa Lyndona B. Johnsona, od manipulowania religią przez Richarda Nixona w celu dopasowania do własnych potrzeb po cichy stoicyzm Geralda Forda, od filozofii Jimmy'ego Cartera wprowadzenie ewangelikalizmu do głównego nurtu po dokooptowanie tej samej grupy przez Ronalda Reagana, od tajnego sposobu Billa Clintona na przekształcenie religii w nieistotną kwestię po jawne chrześcijańskie przesłania George'a W. Busha, Balmer ujawnia rolę, jaką religia odegrała w życiu osobistym i osobistym życia politycznego tych amerykańskich prezydentów. Kiedyś Amerykanie zadowalali się lekceważeniem religii jako kryterium głosowania, jak miało to miejsce w większości współczesnych wyborów prezydenckich przed Jimmym Carterem. Jednak dzisiejsi wyborcy zaczęli oczekiwać od kandydatów pełnego ujawnienia swoich poglądów religijnych i głębokiego zobrazowania swojej osobistej relacji z Wszechmogącym. Bóg w Białym Domu bada paradoks oczekiwań Amerykanów, że prezydenci powinni jednocześnie rozgłaszać swoje poglądy religijne i stosunek do Boga, jednocześnie wspierając rozdział kościoła od państwa. Balmer opowiada historię upolitycznienia religii w drugiej połowie XX wieku, a także religijnizacji naszej polityki. Zastanawia się nad konsekwencjami tej zmiany, która odbiła się echem zarówno w naszym świecie religijnym, jak i politycznym, i oferuje nową perspektywę, przez którą można spojrzeć nie tylko na te niezwykłe osoby, ale także na naszą obecną sytuację polityczną.