Chronicling the Golden Age of Astronomy - 9783319977065

Wynalazek teleskopu na początku XVII wieku zrewolucjonizował sposób, w jaki ludzkość rozumie Wszechświat i nasze w nim miejsce. Książka ta śledzi rozwój teleskopu na przestrzeni czterech stuleci, a także śledzi losy wielu osobistości, które wykorzystały go do odkrycia zupełnie nowych odkryć na temat Słońca, Księżyca, planet, gwiazd i odległych galaktyk. Zaczynając od wczesnych obserwatorów, takich jak Thomas Harriot, Galileo, Johannes Hevelius, Giovanni Domenico Cassini, Robert Hooke i Christian Huygens, książka bada, w jaki sposób ci pierwsi obserwatorzy doszli do zasadniczo prawidłowych poglądów na temat badanych obiektów. Przenosząc się w XVIII i XIX wiek, autor opisuje rosnące wyrafinowanie teleskopów, zarówno dużych, jak i małych, oraz sławne postacie, które tak produktywnie z nich korzystały, w tym Herschels, Charles Messier, William Lassell i hrabiowie Rosse. Wiele wielkich odkryć dokonano także przy użyciu mniejszych instrumentów, które trafiły w zdolne ręce dynastii Struve, FW Bessela, Angelo Secchiego i SW Burnhama, żeby wymienić tylko kilku. Nie wszyscy byli też wielkimi obserwatorami w rodzaju profesjonalisty. Książka analizuje wkład „astronomów duchownych” Williama Ruttera Dawesa, Thomasa Williama Webba, TER Philipsa i THEC Espina, a także samotne czuwanie EE Barnarda, Williama F. Denninga i Charlesa Grovera. W XX wieku w pełni zbadano twórczość Percivala Lowella, Lesliego Peltiera, Eugene’a M. Antoniadiego, Clyde’a Tombaugha, Waltera Scotta Houstona, Davida H. Levy’ego i Sir Patricka Moore’a. Ta bogato ilustrowana skarbnica historii astronomii pokazuje, w jaki sposób praca każdego obserwatora doprowadziła do przełomowego rozwoju nauki, i dostarcza kluczowych informacji na temat tego, jak obecnie badamy niebo.