Encephalitis Lethargica - 9781493979646

Letargiczne zapalenie mózgu („śpiączka”) była tajemniczą chorobą, która ogarnęła świat w ciągu dziesięciu lat po pierwszej wojnie światowej, zanim zniknęła bez ustalenia przyczyny. Około 85% ofiar, głównie dzieci, młodzieży i młodszych dorosłych, przeżyło ostre zaburzenie, ale u większości rozwinęły się ciężkie zespoły neurologiczne, szczególnie ciężki parkinsonizm pozamózgowy i inne poważne zaburzenia motoryczne, które uniemożliwiały im życie do końca życia. Pomimo swojej krótkiej historii letargiczne zapalenie mózgu odegrało główną rolę w różnorodnych dyskusjach medycznych w okresie między dwiema wojnami światowymi, ponieważ ten uosobienie choroby neuropsychiatrycznej – atakującej zarówno funkcje motoryczne, jak i umysłowe – pojawił się w chwili, gdy oddzielenie neurologii od psychiatrii osiągnęło punkt krytyczny . U osób cierpiących na letargiczne zapalenie mózgu występowała bezprecedensowa kombinacja objawów neurologicznych i psychiatrycznych – w tym wcześniej zagadkowych zjawisk związanych głównie ze schizofrenią i histerią, a także zmianami w zachowaniu i zaburzeniami deficytu uwagi u dzieci – które nie tylko podkreślały jedność umysłu i ruchu w OUN, ale także naświetliło kluczową rolę, jaką odgrywają struktury podkorowe w świadomości i innych wyższych funkcjach umysłowych, które wcześniej były kojarzone z duszą, a ostatnio przypuszczano, że są zlokalizowane w ludzkiej korze mózgowej. Letargiczne zapalenie mózgu wywarło większy wpływ na kliniczną i teoretyczną myśl neurobiologiczną w okresie między dwiema wojnami światowymi niż jakakolwiek inna pojedyncza choroba i wywarło trwały wpływ na neurologię i psychiatrię. Książka ta będzie interesująca dla wykształconej publiczności, aktywnej lub zainteresowanej neurobiologią kliniczną (neurologią, psychiatrią, psychologią) lub neuronauką laboratoryjną, szczególnie osób zainteresowanych neuropsychiatrią, a także osób zainteresowanych historią nauk biomedycznych.