Victorian Poetry and the Culture of the Heart - 9780199273942

Poezja wiktoriańska i kultura serca to znaczące i aktualne studium dziewiętnastowiecznej poezji i poezji. Rozważa, dlaczego i w jaki sposób serce stało się istotnym obrazem w poezji wiktoriańskiej i dowodzi, że intensywne skupienie się na obrazach serca w wielu głównych wierszach wiktoriańskich uwydatnia obawy panujące w tym okresie co do zdolności poezji do oddziaływania na czytelników. Jak dowodzi niniejsze badanie, w ciągu XIX wieku rosnące wątpliwości co do ważności uczuć doprowadziły do przedstawienia literackiego serca jako wyobcowanego, odległego, znajdującego się poza kontrolą umysłu i woli. Zbiegło się to ze znaczącym wzrostem literatury medycznej poświęconej w szczególności patologicznemu sercu oraz z rozwojem nowych technik i instrumentów badawczych, takich jak stetoskop. Ponieważ poeci obawiali się o zdrowie własnego serca, ich poezja ucieleśnia obawę związaną z powszechną kulturą choroby serca, zarówno w formie, jak i treści. Ponadto obawy dotyczące stanu i działań serca odbijają się na kwestiach wiary i wątpliwości religijnych, a także wpływają na kwestie płci i nacjonalizmu. W tej książce dowodzi się, że niezwykle istotne jest zrozumienie, w jaki sposób ta szersza kultura serca wpływała na poezję i z kolei pozostawała pod wpływem konstruktów poetyckich. Poszczególne rozdziały poświęcone Barrettowi Browningowi, Arnoldowi i Tennysonowi badają istotną obecność serca w najważniejszych dziełach tych poetów – w tym Aurorze Leigh, „Empedoklesie na Etnie”, In Memoriam i Maud – podczas gdy obszerne rozdziały otwierające przedstawiają argument dla wzajemnego oddziaływania poezji i fizjologii w tym okresie oraz prześledzić rozwój nowych teorii rytmu jako organicznego i afektywnego.