Autism - 9781420068818

2007 roku Centra Kontroli i Zapobiegania Chorobom wydały alarm dotyczący autyzmu, szacując, że jedno na 150 dzieci może cierpieć na zaburzenia ze spektrum autyzmu. Autyzm leczy się głównie metodami technicznymi: głównie stosowaną analizą zachowania i psychofarmakologią. Odkrycia zawarte w tej książce wskazują, że stres oksydacyjny jest powszechną cechą autyzmu i potwierdzają tezę, że stres oksydacyjny i wewnątrzkomórkowa nierównowaga redoks mogą być wywołane lub wywołane w autyzmie przez narażenie na pewne czynniki środowiskowe. Takie odkrycia mogą wskazać drogę do nowych metod leczenia autyzmu. Książka „Autyzm: stres oksydacyjny, stany zapalne i zaburzenia odporności” gromadzi bogactwo najnowocześniejszych dowodów, które już wpływają na sposób leczenia tej poważnej choroby. Analizuje rolę nieprawidłowości neuropatologicznych, genetyki i czynników typowych dla stresu oksydacyjnego, takich jak zapalenie, dysfunkcja układu odpornościowego, nieprawidłowa sygnalizacja komórkowa i interakcje gen-środowisko. Wśród kilkudziesięciu tematów badawczych, niniejszy tom: analizuje interakcje między czynnikami genetycznymi i środowiskowymi, takimi jak środowisko odpornościowe matki i prenatalne/poporodowe czynniki stresogenne. podsumowuje dowody na uszkodzenia oksydacyjne i stany zapalne w autyzmie. wprowadza inwentarz zachowań PDD jako narzędzie do oceny autyzmu. Uważa autyzm za nieprawidłową reakcję adaptacyjną na zapalenie układu nerwowego i stres oksydacyjny. Bada rolę nieprawidłowej sygnalizacji wapniowej i hipotezę, że może ona stanowić cel dla nowych terapii. Przedstawia hipotezę, że autyzm wynika raczej z rozregulowania jednolitego układu jelitowo-mózgowego, a nie z jego przyczyny. w samym mózgu Proponuje użyteczność stosowania metody biopsychospołecznej w leczeniu autyzmu. Książka ta pokazuje nam, że autyzm to nie tylko stan rozwojowy, ale także stan przewlekły oparty na aktywnej patofizjologii i że ma on nie tylko charakter behawioralny, ale ma także cechy somatyczne i ogólnoustrojowe. Odkrycia zawarte w tych rozdziałach potwierdzają teorię, że stres oksydacyjny odgrywa ważną rolę w autyzmie. Wskazują również na wartość prowadzenia dogłębnych badań mechanistycznych jako sposobu na odkrycie nowych celów interwencji terapeutycznej w autyzmie.