Polymer-Matrix Composites - 9781536133981

Niniejsza książka rozpoczyna się od oceny wpływu środowiska kwaśnego na kompozyt z osnową siarkowo-polimerową, przy czym jako materiał porównawczy wybrano kompozyt na bazie cementu portlandzkiego. W przeciwieństwie do konwencjonalnych kompozytów na bazie cementu portlandzkiego, kompozyty z osnową siarkowo-polimerową są produkowane bez użycia wody i osiągają ostateczną wytrzymałość w ciągu kilku dni. Następnie zbadano wpływ napromieniowania wiązką elektronów na kompozyt z matrycą polimerową z dodatkiem tlenku miedzi. Kompozyt z matrycą polimerową z dodatkiem tlenku miedzi jest znany z zastosowań inżynieryjnych obejmujących ruchome części z tworzyw sztucznych w celu zmniejszenia tarcia. W oddzielnym badaniu nieorganiczne nanowłókna montmorylonitu i organiczne nanowłókna celulozy otrzymane w wyniku hydrolizy kwasowej zostały jednocześnie dodane do uplastycznionej skrobi o określonym stosunku CNF do MMT i przetworzone w nanokompozyty metodą wytłaczania stopu. Ciągłe izotermiczne starzenie tlenowe próbek przeprowadzono poprzez ogrzewanie w piecu w temperaturze 60 stopni C, aby zbadać nanonapełniacze organiczne jako alternatywę dla nanonapełniaczy nieorganicznych. Autorzy badają także właściwości fizyko-mechaniczne mieszanek polietylenu o małej gęstości (LDPE) i skrobi poddawane działaniu kwasów i zasad. W następnym rozdziale symulację rozkładu temperatury w tekstylnych strukturach kompozytowych przeprowadzono stosując podejście analityczno-symboliczne. Analityczne rozwiązania grzewcze wzdłuż każdej przędzy zapewniają dokładne rozwiązania przy znacznie mniejszej liczbie węzłów niż rozwiązania numeryczne i wymagają minimalnej liczby symbolicznych węzłów sieci. Końcowe badanie przeprowadzono w celu zbadania wpływu składu tlenku miedzi (II) (CuO) na podatność na degradację mieszanek polietylenu o dużej gęstości z etylenem i octanem winylu (HDPE/EVA). Zaobserwowano, że po operacji starzenia wzrósł zarówno stopień krystaliczności, jak i wielkość krystalitów kompozytu.