A True Third Way? Domestic Policy and the Presidency of Willi... - 9781631176210

Podczas kampanii 1992 r. Bill Clinton wielokrotnie starał się zdystansować od liberalnej ortodoksji, która zdefiniowała narodowy wizerunek Partii Demokratycznej. Nazywając siebie Nowym Demokratą, Clinton popierał karę śmierci, krytykował podżegające do rasizmu uwagi czarnej aktywistki politycznej siostry Souljah i obiecał położyć kres pomocy społecznej, jaką znamy. Oświadczenia te pozwoliły Clintonowi pozycjonować się jako umiarkowany. W 1992 r. niezależni wyborcy, którzy w poprzednich wyborach wspierali Republikanów, ponownie poparli kandydata Demokratów na prezydenta. Jako prezydent Clinton zobowiązał się do prowadzenia polityki trzeciej drogi, która będzie syntezą najlepszych idei liberalnych i konserwatywnych z korzyścią dla narodu. Niniejszy tom, oceniający politykę wewnętrzną administracji Clintona, porusza dwie szerokie, choć ściśle ze sobą powiązane kwestie. Po pierwsze, czy podejście Nowych Demokratów miało znaczenie merytoryczne, czy było jedynie retoryczne? Po drugie, czy sama polityka skutecznie przyczyniła się do realizacji interesu narodowego? Zbiór ten zawiera artykuły i komentarze zaprezentowane po raz pierwszy podczas konferencji Uniwersytetu Hofstra w 2005 r. zatytułowanej William Jefferson Clinton: The New Demokrata' from Hope, w której kilkudziesięciu czołowych naukowców, dziennikarzy i urzędników administracji Clintona oceniło dziedzictwo administracji Clintona. W tym tomie politolog Stephen K. Medvic i była pracownica Białego Domu Elaine C. Kamarck badają znaczenie filozofii Clintona w ramach Nowych Demokratów. Sekretarz skarbu Clintona Robert E. Rubin i ekonomista Dean Baker komentują politykę gospodarczą. Przedstawiciel Clinton ds. handlu Mickey Kantor i profesor prawa gospodarczego na Uniwersytecie Pepperdine Larry Bumgardner przedstawiają ocenę polityki handlowej administracji. Profesor informatyki na Uniwersytecie Hofstra Laura Lally omawia politykę technologiczną administracji Clintona, a politolog Robert J. Spitzer bada politykę kontroli broni.