RAF Bomber Command Striking Back - 9781849954563

26 czerwca 1942 roku wczesnym rankiem sześciu lotników ze 102 Dywizjonu wraca z Bremy swoim Halifaxem, Q for Queenie, po wzięciu udziału w trzecim nalocie tysiąca bombowców. Ci lotnicy utworzyli prawdziwie międzynarodową załogę, a każdy z nich miał ciekawą historię, która doprowadziła do tego, że byli razem, w tym Lena Starbucka, operatora bezprzewodowego i strzelca powietrznego podczas jego 26. operacji, która zbliża się do końca jego trasy. W miarę kontynuowania działań przypominane są wydarzenia w eskadrze, takie jak nieuniknione żniwo strat. Niemiecka obrona rozwija się z nieskoordynowanych koncentracji wokół głównych miast w spójną barierę znaną jako Linia Kammhubera. W miarę upływu roku do eskadry przybywa coraz więcej nowych członków załogi, a wraz z nadejściem zimy starzejący się Whitley zostaje wycofany i zastąpiony przez Halifaxa. Gdy eskadra zapoznała się z Halifaxem, wymieniła sześć nowych samolotów na sześć z 35 Dywizjonu, który miał przeprowadzić atak na Tirpitza we fiordzie w pobliżu Drontheim. Samoloty te zostały wyposażone w nową, rewolucyjną pomoc nawigacyjną znaną jako GEE, która nie była przydatna dla załóg lecących do Norwegii, ale nagle zapewniła 102 Dywizjonowi dokładne możliwości bombardowania na ślepo, z których wcześniej nie korzystała. 25 maja 1942 roku do eskadry przybył amerykański strzelec Jack Fernie. Pięć dni później wziął udział w swojej pierwszej operacji, objęty żądaniem maksymalnego wysiłku w celu wsparcia pierwszego z nalotów tysiąca bombowców Arthura Harrisa na Kolonię, który wierzył, że Dowództwo Bombowe może wygrać wojnę z powietrza. Dwa dni później 102 Dywizjon ponownie włożył maksymalny wysiłek w kolejny zmasowany atak na Essen, po którym trzy tygodnie później nastąpił trzeci i ostatni nalot Tysiąca Bombowców na Bremę. Rozpoczynając podróż do domu na końcu strumienia bombowców, nocny myśliwiec został naprowadzony na pozycję przechwytującą przez naziemną stację radarową, co doprowadziło do walki na śmierć i życie. Jest to wnikliwe spojrzenie na kampanię bombową RAF-u w latach 1941-42 przez pryzmat wielonarodowej załogi, która stawiała czoła rosnącemu ryzyku ze strony coraz bardziej zorganizowanych i zintegrowanych niemieckich sił obrony powietrznej.