Death and Deprivation on the Forgotten Sumatra Railway - 9781399006491

James Henry Banton urodził się w Burton on Trent w 1920 roku. Pracował jako kierowca lokomotywy parowej, która służyła do transportu piwa i zaopatrzenia do browarów w całym mieście. Kiedy wybuchła wojna, Jim dołączył do RAF-u, ostatecznie zostając czołowym lotnikiem w ramach załogi naziemnej RAF-u. W tym czasie Jim poznał miłość swojego życia Dorothy Mason. Jim nie wiedział, że kiedy opuści Gladstone Dock w Liverpoolu, przez kolejne cztery i pół roku nie zobaczy domu ani swojej rodziny, w tym Dorothy. Ostatecznie wysłany na Daleki Wschód został schwytany przez Japończyków na wzgórzach wyspy Jawa. Wykorzystywany do niewolniczej pracy, głodzony, bity i na co dzień świadkiem śmierci, później został zatrudniony przy budowie kolei sumatrzańskiej. Jeńcy wojenni Dalekiego Wschodu stali się znani jako Zapomniana Armia, jednak niewiele wspomina się o kolei Sumatra w porównaniu z innymi teatrami II wojny światowej. Mając to na uwadze, więźniów pracujących na kolei sumatrzańskiej można uznać za „zapomnianych zapomnianej armii”. W sierpniu 1945 roku świat świętował zwycięstwo w Europie, jednak dla FEPOW wojna przeciągała się. Gdy część świata próbowała wrócić do normalności, Jim i jego koledzy zmuszeni byli kopać własne groby w dżungli na Sumatrze. Życie FEPOW wisiało na włosku, gdy wydano rozkaz zamordowania wszystkich jeńców wojennych w przypadku inwazji aliantów na Japonię kontynentalną. Ta książka jest historią Jima i mamy nadzieję, że będzie także przypomnieniem nie tylko poświęcenia Zapomnianej Armii, ale także uwydatni cierpienie „Zapomnianych Zapomnianej Armii” – jeńców wojennych kolei Sumatra. AUTOR: Te wspomnienia zostały opublikowane przez syna Jamesa H. Bantona, Keitha Bantona. Tata nigdy nie chciał nam opowiedzieć o swoich przeżyciach wojennych, więc w ramach kompromisu poprosiłam go, aby napisał o swoim życiu i obiecałam, że nie będzie tego czytać, póki żyje. Działo się to przez kilka lat jego emerytury i dopiero teraz, po jego śmierci w 2003 roku, opublikowałem jego historię. Nie mam pojęcia, co by o tym pomyślał, bo był człowiekiem dość prywatnym, jednak to, co nie zostaje zapamiętane w historii, mogłoby się powtórzyć. 20 czarno-białych ilustracji