Shock Wave Science and Technology Reference Library, Vol. 5 - 9783540879527

Laboratorium Narodowe Los Alamos to niesamowite miejsce. Zostało poczęte i narodzone w najbardziej rozpaczliwych okolicznościach. Przyciągnęła najwybitniejsze umysły, najbardziej innowacyjnych przedsiębiorców i najbardziej kreatywnych majsterkowiczów tamtego pokolenia. Z tego środowiska wyłoniła się fizyka i inżynieria, które wcześniej były albo niewyobrażalne, albo uważane za fantazyjne. Jedną z dziedzin zasadniczo wymyślonych w tamtych latach była nauka o precyzyjnych materiałach wybuchowych. Przed rokiem 1942 materiały wybuchowe były używane w amunicji i do celów komercyjnych, które wymagały odpowiedniego składu chemicznego i zamknięcia w celu uzyskania niezbędnego efektu, ale niewiele więcej. Potrzeby i wymagania projektu Manhattan miały znacznie bardziej precyzyjny i konkretny charakter. Specyfikacje przestrzenne i czasowe zostały zredukowane z centymetrów i milisekund do mikrometrów i nanosekund. Potrzebna była nowa teoria i narzędzia obliczeniowe, a także szereg nowych technik eksperymentalnych i nowatorskich sposobów interpretacji wyników. Przez następne 40 lat nacisk położono na wyższą energię w mniejszych opakowaniach, dokładniejsze schematy inicjacji, lepsze i bezpieczniejsze receptury oraz większą dokładność prognozowania wydajności. Naukowcy z wielu instytucji rozpoczęli pracę w tej powstającej i rozwijającej się dziedzinie. Pośród wszystkich prac i postępu w precyzyjnej inicjacji i badaniach naukowych, na początku lat sześćdziesiątych XX wieku, zaczęły pojawiać się artykuły szczegółowo opisujące pierwsze badania ilościowe przejścia od deflagracji do detonacji (DDT), po raz pierwszy w odlewane, następnie w sprasowanych materiałach wybuchowych, a na końcu w materiałach pędnych.